Voor Groen! is de 0,7% norm een absolute minimumnorm, met een grote symboolwaarde. Deze 0,7% dient bovendien zuiver te zijn. Er heerst heel wat discussie over wat nu wel of niet mag meegeteld worden. De Belgische regering heeft de afgelopen jaren veelvuldig gebruik gemaakt van het kwijtschelden van schulden. Nochtans komt er door deze schuldkwijtschelding geen extra geld vrij voor het betrokken land want in de meeste gevallen werd er al jaren niets meer afbetaald. De kwijtschelding van schulden is een ethische evidentie en hoort niet thuis tussen de uitgaven voor ontwikkelingssamenwerking en de 0,7% norm. Ook bijdragen voor buitenlandse studenten en de opvang van asielzoekers, laat staan militaire uitgaven, horen daar niet bij.
Geld voor ontwikkelingssamenwerking moet bij voorkeur worden aangewend om de lokale maatschappij de middelen te geven om een gezonde economische groei te ontwikkelen, geschoeid op een sociale en ecologische leest. Hierbij dienen elementaire levensvoorzieningen zoals water en voedsel en onderwijs de prioriteit te krijgen. Wie immers geen toegang heeft tot drinkbaar water of een verzekerde voedselproductie zal ook, ondanks alle inspanningen, steeds een ongelijke strijd voeren. Infrastructuurwerken die onderwijs, landbouw en drinkwatervoorziening ondersteunen moeten dus een prioriteit zijn.
Strijdpunten:
- Initiatieven voor tewerkstelling in eco-projecten zoals natuurwachter in nationale parken, natuurgidsen in eco-toeristische gebieden zouden veel meer aandacht moeten krijgen. Men slaat namelijk verschillende vliegen in één klap: duurzame tewerkstelling, verzekerde inkomsten én natuurbehoud.
- Bovendien zou moeten geïnvesteerd worden in massale herbebossing uitgevoerd door de lokale bevolking tegen vergoeding, naast sluitende bescherming voor de bestaande intacte ecosystemen. Herbebossing is namelijk ook multi-functioneel: het kan als enige huidige alternatief CO2 uit de lucht halen en draagt zodoende bij tot de strijd tegen de opwarming van het klimaat. Bossen zijn voor een groot deel verantwoordelijk voor een duurzame watervoorziening waardoor drinkwatervoorraden minder onder druk komen te staan. Bossen zorgen ook voor vruchtbare bodemontwikkeling waardoor landbouw op termijn terug mogelijk wordt en met de juiste bosbouwtechnieken kunnen ze eveneens bijdragen aan inkomsten uit houtproductie.
- Investeringen in onderzoek zijn eveneens broodnodig. Onderzoekscentra moeten meer middelen krijgen om samen met lokale expertise nieuwe methodes te ontwikkelen om volop alternatieven voor duurzame landbouw aan te bieden.
